Diephuis - Civielrechtelijke vereninging

Lustrum

Lustrumopening
Eindelijk was het dan zover. De lustrumfestiviteiten werden geopend
op donder 25 september 2008 in de H.J.D. Bruinszaal in het academiegebouw.
We werden toegesproken door onder meer de eerste
voorzitter van de civielrechtelijke vereniging Diephuis, dhr. Oostveen
en Prof. dr. mr. Verstappen. Leuk was het om nog eens te horen hoe
Diephuis zich in de eerste jaren ontwikkeld heeft. Daarbij konden we
onder anderen foto’s uit de beginperiode van Diephuis bekijken en
was er nog een poster aanwezig waarop de Groninger pleitwedstrijd
werd aangekondigd. Op de receptie die daarop volgde, werden dan
ook vele oude herinneringen opgehaald door oud leden en andere
belangstellenden onder het genot van een hapje en een drankje.
Nadat er nog enige foto’s gemaakt waren kwam het officiële gedeelte
ten einde.

Pokerclinic
De avond die volgde bracht alweer het volgende onderdeel van de
lustrumweek: de pokerclinic. Op het actieve ledenweekend hebben
sommigen al een voorproefje van hun pokertalent laten zien, maar
nu was het tijd voor het echte werk. Nadat we allemaal waren ontvangen
in Café de Toeter begonnen we aan een voor sommigen zeer
competitieve avond. Er waren drie verschillende tafels al naar gelang
het niveau van iedere pokerspeler. Bij elk van deze tafels werden we
bijgestaan door iemand die alle fijne kneepjes van het vak aan ons
kon uitleggen. Iets na tienen toen ook de laatste tafel een winnaar
had vonden velen de weg naar Café van Diepen waar de aansluitende
borrel plaats had.
En wat bleek: Ook kroegeigenaar (Nanne) wilde het 4e lustrum van
Diephuis niet onopgemerkt voorbij laten gaan en had buiten de gebruikelijke
heerlijke hapjes en drankjes nog een verassing voor ons in
petto: een heerlijk glaasje GoldStrike. En zo kwam de eerste feestdag
tot een geslaagd einde.

Lach je gelukkig
Het lustrumdiner vond plaats in de Grunninger Sproak. Zodra je
binnen was, waande je in een compleet maffe onthaastingskliniek.
Waar iemand met een handstofzuiger de kruimels van je stokbrood
gelijk opzoog. Wij zouden in deze maffe kliniek een week lang allerlei
cursussen krijgen, zodat wij meer rust in ons dagelijks leven
zouden krijgen. Al snel werden de diagnosen gesteld. Binnen het
bestuur bleken twee heren aan zeer ernstige aandoeningen te lijden.
Stefan zou constant aan naakte vrouwen denken en Jan Wendel
wilde eigenlijk Jannie Wendelke zijn. Veerle bleek volgens dr. Bob
aan penisnijd te lijden. Het behandelingsprogramma werd gelijk gestart.
Jannie kreeg een mooie pruik met blonde lokken en de gehele
groep ging oefenen op het nee-lied. Kortom een bijzondere avond.
Tussen de sketches door werd ons een uitgebreid buffet met lekkernijen
aangeboden en was er gelegenheid om eens bij te praten
met tafelgenoten. Omdat de meesten nog niet uitgepraat waren na
het diner, werd er weer geborreld in Van Diepen. Het borrelen in
Van Diepen is iets dat de meeste Diephuizers zeer goed beheersen.
Er werd flink wat gepraat en gedronken, kortom het was gezellig.
Hoe deze borrel precies eindigde, is mij niet duidelijk geworden. Ik
heb wat vage verhalen gehoord over ’t Vaatje, maar details daarover
blijven onbekend.

Geluk in het spel
De actieve leden konden zich de volgende dag voor sommigen nog
vroeg melden bij Kaap Hoorn voor een verrassing. Dit begon met
extreem ontspannen lunch, in het zonnetje op het terras. Na deze
ontspanning werd het een stuk spannender omdat we op speurtocht
gingen naar de locatie van onze middagactiviteit. Hannelie
had het gelukkig snel gevonden en konden we aan onze activiteiten
beginnen.
Wat hebben we precies gedaan? We zijn begonnen met een kleine
les Schotse kilten maken. Dat klinkt makkelijker dan het is. Vervolgens
werd er hamer gesmeten, paal geworden, boomstam doorgezaagd,
touw getrokken, aan een gewicht getrokken en vrouw tot vrouw
geworsteld. Dat klinkt allemaal niet alleen spectaculair, dat was het
ook. Menig actief lid heeft ongekende krachten uit zich los weten te
maken en in de strijd gegooid. Al vonden sommigen het een goede
gelegenheid om eens lekker in het zonnetje te zitten en te genieten
van het pasgemaaide gras in anders kilt.
Dat alles gezegd hebbende, mijn respect voor de donkerrode kilts
die wonnen, Lieneke die als hoogste vrouw eindigde en de rest die
nog brak, maar fanatiek, boven zichzelf uitsteeg!

Geluk in de liefde
Wat kan er over deze bijzondere afsluiting van het lustrum nog gezegd
worden? Je had er gewoon bij moeten zijn om die bijzondere
avond mee te maken. Er werd gedanst, gezongen, gedronken en
gepraat over alle jurken die er fantastisch uitzagen. Iedereen zag er
prachtig uit, vooral de witte gympen onder een zeker rokkostuum.
Dat is toch een combinatie waar men op voorhand wat over kan
discussieren.
De fotograaf gedroeg zich als een echte fotocommissaris en liep
de hele avond langs de dansvloer om de meest bijzondere kiekjes
te krijgen. Nadat ik hem gevraagd had, wat hij van de avond vond,
zei hij dat het feest goed los was gekomen. Hij had namelijk de indruk
had dat het bal langzaam op gang kwam omdat iedereen eerst
nog wilde bijpraten. Ik denk dat hij daar wel een punt had, want
er was een levensgrote projectie van foto’s van het afgelopen jaar.
Herinneringen aan borrels en bijbehorende mooie verhalen, komen
boven en die moeten toch even met je date gedeeld worden, voordat
je de dansvloer opgaat.
In de Tapperij werd mij nog meer duidelijk hoe Diephuis losgaat. Het
is met geen pen te beschrijven of toetsenbord te typen. Het is juist
daarom dat iedereen de volgende keer mee zou moeten gaan tot
aan de prachtigste zonsopkomst!
 
 
25-09 Opening